Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Шаҳристон

Янв08

Бошад аблаҳ андар ҷустани айби касон

Бошад аблаҳ андар ҷустани айби касон

Айби худ аблаҳ надонад дар ҷаҳон,

Бошад андар ҷустани айби касон.

Воқеан иғвобарангезию душмантарошӣ, бепардагӯию туҳматҳои беасос шаҳодати аблаҳии "ватандорон"- и беватан аст, ки ботини пур аз фисқу фуҷури эшонро ифшо месозад. Заррае меҳри Ватан, муҳаббат ба меҳани ҷоноҷон дар қалбатон ҷӯш мезад, даст ба дасти ҳам гирифта, паҳлӯ ба паҳлӯ чун ëру бародар дар шукуфоии Тоҷикистони азиз, ки ҳар гӯшааш лаҳза ба лаҳза ободтару зеботар мешавад, саҳм мегузоштед.

Аммо чашми нафратбори шумо тоқати дидани зебоӣ надорад, дар ниҳодатон эҳсоси зебоипарастӣ кайҳо маҳв шуда, тамоми ҳастиятонро ҳисси бадбинию нафрат, кинаю адоват фаро гирифтааст. Он гунае, дар худ фурӯ мондаед, ки дарк намекунед, касе дигар фирефтаи ҳазëну буҳтонҳои шумо намешавад. Ин рафторатон симои бе ин ҳам манфури шуморо боз ҳам касифтар ҷилва медиҳад. "Паймони милли Тоҷикистон ". Ташкилоте, ки чор ëри зархарид дораду бас. "Ватандорон"- беватан! Фарсахҳо дур аз Тоҷикистон номи Ватанро ба забон меоранд. Агар  дилсӯзу ватандори ҳақиқиед, Ватан аз Шумост. Чаро боре дар сар фикри созандагию бунëдкориаш намекунед? Баръакс аз муаррифӣ гардидани Тоҷикистон дар ақсои ҷаҳон чун кишвари амну обод ва сайëҳӣ ноҳинҷор мешавед.

Аëнро чӣ ҳоҷати баëн аст? Дили торатон аз ободкориҳои кишвари азиз ноором метапад. Агар чунин намебуд, ба куштори сайëҳон даст намезадед!

Аммо ин бор "тушбераро хом шуморидед", оғои Кабирӣ!

Тоҷикистону мардуми сарҷамъаш хеле тавоност! Мегӯянд "зӯри беҳуда миëн мешиканад." Халқ худ мешиносад, ки дар ошӯбҳои солҳои навадуми қарни рафта низ шумо даст доред. Чӣ ваҳшонияту бедодгариҳоро ба сари мардум, модарон, хоҳарону тифлакон овардед, ки доғи ношустание ба миллат овард. Ҳарчандарон аст, таҳаммули ин рафтори хоинона дар гузашта монд.

Аммо имрӯз ҳама шоҳид аст, кӣ пайи ободии ин Ватан талош меварзад.  Баҳри зиндагии шоистаи ҳар яке ҷон меканад.

Аз Пешвои миллат то ҳар як ватандор як андеша ба сар доранд: Ватан обод намудану шод зистан. Ва ин маромро ба насли оянда мерос гузоштан!

Фирӯзаи Абдулазиз, рӯзноманигор

 
Янв08

Ҷавононро дар руҳияи ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ, худшиносию худогоҳӣ тарбия намоем

Ҷавононро дар руҳияи ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ, худшиносию худогоҳӣ тарбия намоем

Терроризму экстремизм ватан, мазҳаб надоранд, балки он хатари воқеӣ ба ҷомеаи ҷаҳонист. Терроризм чун вабои асри ХХ1 имрӯз тамоми ҷаҳонро ба ташвиш овардааст. Имрӯз нисбат ба гурӯҳ ва ҳаракатҳои террористию ифротгароӣ, ки бо истифода аз номи дини мубини ислом, ки дини поку таҳаммулгароист, ба амалҳои террористӣ даст мезананд, хуни ноҳақ мерезад ва оромию осоиштагӣ ва суботи ҷомеаи башариро халалдор менамояд, муборизаи оштинопазир бояд бурд.

Вақтҳои охир ба гурӯҳҳои ифротгаро шомил шудани ҷавонон ва занону духтарон ин дарди ҷонсӯзи миллату ватан аст. Имрӯзҳо гурӯҳҳои ифротгаро дар тасаввуроти ҷавонони мо тамаддуни исломро нодуруст шарҳ дода, онҳоро ба сӯи фанатизм ва экстемизм ҷалб менамоянд. Бояд мо ҷавонон таълимоти дурсти динро пурра дарк намуда, кӯшиш намоем, ки фирефтаи ҳар гуна гурӯҳҳои ифротгаро нагардем.

Террорист, ки шахси бегуноҳро аз ҳаёт маҳрум месозад, ҳеҷ гоҳ мусулмон буда наметавонад ва куллан зиддӣ ислом аст. Нафароне, ки бо шиорҳо ва даъватҳои ғаразноки хеш ҷавононро ба сӯи ифротгароӣ ҷалб менамоянд, онҳо дар воқеъ ба шаъну эътибори дини ислом иснод меоранд ва онро бадном месозанд. Танҳо номусулмон метавонад аз дини ислом бо ғаразҳои нопокӣ хеш истифода барад.

Имрӯзҳҳо гурӯҳҳои ифротгаро бархе аз ҷавононро, ки дар Русия муҳоҷират доранд, бо сабаби надоштани машғулият ва даромади муносиб бо пешниҳоди «ба даст овардани пули хоб бо ширкат дар як ё ду амалиёт» фирефта намуда, ба доми макри худ мекашанд.

Гурӯҳҳои ифротгаро метавонанд, ки бо ақидаҳои фанатикии худ занону духтарон ва ҷавононеро, ки имрӯзҳо аз фарҳанги миллӣ, ҳисси хештаншиносӣ ва афкори дурусти ислом пурра огоҳӣ надоранд, ба сӯи ифроту ифротгароӣ ҷалб намоянд. Бинобар ин имрӯз дар руҳияи ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ, худшиносию худогоҳӣ тарбия кардани насли ҷавон, шукри истиқлоли Ватану давлатро намудан, шукру суботи оромӣ кардан ва барои ваҳдати ҷомеа талош доштану бегонапарастӣ накардан яке аз вазифаҳои муҳми ҷомеаи мо дониста мешавад.

Ҷонишини директор оид ба корҳои

тарбиявии МТМУ №3 ба номи Н.Ҳотамбоев                      Кенҷаев З.

 
Янв08

«Зуҳури ақоиди номатлуби замон»

«Зуҳури ақоиди номатлуби замон»

Дар замони муосир мардуми аксари мамолики Шарқи мусулмонӣ бар асари маҳрумияту вобастагии фикрӣ, иҷтимоӣ, сиёсӣ, маданӣ, иқтисодӣ ва амсоли инҳо бар гирдоби тероризм ва экстремизм меафтанд ва бо назардошти шароити сиёсӣ ба доми муборизаҳои динӣ-мазҳабӣ дар манотиқи Шарқ шомил мегарданд. «Ихвон-ул-муслимин», «ал-Қоида», «Ҳизб-ут-таҳрир», «Ҷабҳат-ун-нусра», «Ансоруллоҳ», ДОИШ созмонҳои сиёсии исломӣ дар шароити имрӯза тавлидгари асосии низомҳои ифротӣ-экстремистӣ дар манотиқӣ Шарқи мусулмонианд. Созмонҳои мазкур бо ҳам пайванди безанҷиранд ва фаъолияти худро дар дилхоҳ давлатҳо бо ташкил кардани намояндаҳо бо гурӯҳҳо ва бо таъсирот  ба ҳизбҳои сиёсӣ амалӣ менамоянд.

Тероризм ва экстремизм ниҳоди ба ҷомеа хавфнок буда, аз тарафи созмонҳои мазкур амалӣ карда мешавад. Зуҳури ақоиди номатлуби замон ба воситаи шабакаи босуръати ҷаҳон аз тарафи созмонҳои муташаккил бо ҷалби ҷавонон роҳандозӣ мешавад.

Ин аст, ки ҷомеаи мутамаддини ҷаҳонӣ бо ин гурӯҳу созмонҳои хавфнок мубориза мебарад ва дар ҳар минтақаи рӯшан садо бар зиддӣ ифротгароён баланд аст. Аз ҷумла, дар Тоҷикистон низ муқовимат бар зиддӣ тероризм ва экстремизм   назаррас аст. Ба Ҷумҳурии навтаъсиси худ назар афканем, мебинем, ки ба доми ҷанги шаҳрвандӣ афтода, гурӯҳи намояндагии созмонҳои сиёсии исломӣ, ҲНИТ фаъолияти терористӣ ва экстремистии густурда доштанд.  ҲНИТ ҳамчун созмони терористӣ ва экстремистӣ ҳисобида шуда, фаъолияташ маҳкум карда шуд.

Аз рӯи хулосаҳо бармеояд, ки шомилшавии ҷавонон ба равияҳои гуногуни ифротӣ ба воситаҳои шабакаҳои интернетӣ ё даъвати шахсони алоҳида, ки  ин пеш аз ҳама аз маҳфи бесаводӣ, надоштани касб, дониши динӣ, сиёсӣ, фақирӣ ва амсоли инҳо буда метавонад. Терористон инсонҳоро ба ҳадде зери тасарруфи худ мегиранд, ки ба мафҳуми «манқурт» баробарӣ мекунанд. «Манқурт»- инкоркунандаи таърихи худ, он ки мағзаш хушк шуда бошад ва ҳатто даст кашидан аз падару модари худ шарҳ шудааст. Бо ин роҳ терористон  ақидаҳои номатлуби худро аввалан бо шомил намудани ҷавонон, омода сохтан ва баъдан амалӣ намудани корҳои ҳадафнокӣ худро иҷро менамоянд.  Барои номусоид намудани вазъи оромии ҷаҳон ҳамеша кӯшиш менамоянд  ва бо ин роҳ мехоҳанд музде ба даст ва дунёро сарвари карда бошанд.

Аз ин хотир моро зарур аст, ки барои пешгирии шомилшавии ҳар фарди ҷомеаи мутамаддин ба  ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро кӯшиши зиёд намоем. Фазои холиро бо азхудкунии илми муосир пур намуда, барои нигаҳдории таъриху маданияти миллату давлати хеш кӯшиш ба харҷ диҳем ва барои рушду нумӯи кишвари маҳбубамон саҳм гузорем.

Омӯзгори  МТМУ №1 ба номи К. Хуҷандӣ     Каримов З

 
Янв08

Терроризм ва экстрезмизм зуҳуроти аср.

Терроризм ва экстрезмизм зуҳуроти аср.

Хатари ин зуҳуроти номатлуби замони муосир боиси аз байн бурдани истиқлолияти давлатҳои алоҳида гардида. Сабаби сар задани ҷангҳои шаҳрвандӣ ва муноқишаҳои мазҳабӣ гардидааст. Бар асари муноқишаҳои мусаллаҳонаи гурӯҳҳои террористӣ ҳаёти осоиштаи мардуми сайёра зери хавфу хатар монда. Ҳазорҳо нафар одами бегуноҳ ба ҳалокат мерасанд.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Рахмон зимни як суханронӣ, аз ҷумла чунин изҳор доштанд: «Терроризм ва экстризм» аз як ҷониб чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар, аъмоли он гувоҳ аст, ки террорист ватан. Миллат ва дину мазҳаб надорад, балки як таҳдид ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини саӣёра аст».

Имрӯз баъзи манфииатҳои идеалогия ва амалҳои зишту касифи ташкилотҳои террористии байналмилалиро дастгирӣ ва пуштубонӣ намуда, онҳоро барои ноил шудан ба ҳадафҳои геополетикии худ истифода мебарад, ки вазъиятро боз ҳам тезу тунд мегардонад.

Мутаасифона, имрӯз баъзи ҷавонони гумроҳ, ки дониши кофии динӣ надоранд, ба ақидаҳои таҳрифшудаи  аъзои гурӯҳҳои террористӣ дар роҳи ташкил кардани «Хилофати исломӣ» фирефта шуда, бо дасти худ мардуми бегуноҳро ба қатл мерасонанд.

Таҳаввулоти номатлуби замон дар симои терроризм ва экстремизми байналмилалӣ ҳамчун абри сиёҳ фазои сулҳу осоиштаи кишварҳои ҷаҳонро ғуборолуд карда истодааст, ки зиёд шудани ҷиноятҳои хусусияти терроризм-экстремизм дошта дар солҳои охи рва иштироки шаҳрвандони мо дар задухӯрдҳои мусаллаҳона дар Шарқи Наздик аз он гувоҳи медиҳад.

Барои мубориза бар зидди ин ду зуҳуроти номатлуби аср – терроризм ва экстремизм танҳо доштани зиракиву ҳушёрӣ, эҳтиром ба фарҳангӣ миллӣ, тамаддуни созандаи исломӣ ва эътироф кардани арзишҳои умумӣ зарур аст.

Директори маркази таҳсилоти

иловагии ноҳияи Шаҳристон:                       Ф. Усаралиев.

 

Шаҳристон