Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Шаҳристон

Янв08

Гумроҳон аз Ватан меноланд

Гумроҳон аз Ватан меноланд

Дар тамоми динҳои ҷаҳон дӯст доштани ватану меҳан, ҳифзу марзу буми он яке аз вазифаҳои муқаддас дониста мешавад. Аз ҷумла дини ислом низ ватандориву ватандӯстиро гӯшаи аз имон гуфтааст. Ҳадиси пайғамбар низ дар бораи Ватандорӣ гӯшаи эмон аст, миёни мардум хеле роиҷ аст. Нафаре, ки худро соҳибэмон мешумораду даст ба сина зада,  хешро мусулмони комил метарошад, бояд ватану меҳани худро беандоза дӯст дорад. Ба Ватан содиқ бошаду доим дар фикру зеҳнаш обод кардани он бошад.

Аммо, дар шароити имрӯз, ки сулҳу осоиштагӣ оромиву тинҷӣ ба ганҷи бебаҳо ва ноёфти нодиртарин мубаддал гаштааст, баъзе инсону гурӯҳи инсонҳо дар пайи аз несту нобуд ва барҳам задани он гаштаанд. Бо иттиҳомоти сохта ва факту далелҳои тахайюли мудом дар паи нобудии он «камари ҳиммат» бастаанд. Новобаста аз оне ки худро мусалмони асил ва ватандори воқеӣ ҷилва медиҳанд. Вале, дар асли на ба дин созгоранду на ба миллату на ба давлат. Ватанро ҷавлонгоҳи бозиҳои аҷнабиён карданӣ мешаванд. Ҳаркуҷое минбаре меёбанд аввалин ҳарфашон гилла кардан аз ҳамон Ватан мебошад. Худро мусалмони асил метарошанду дигаронро душмани Худову пайғамбараш нишон доданӣ мешаванд. Гӯё ҳадиси дар боло оварда шуда, ба онҳо ҳеҷ рабте надорад. Мудом дар пайи фитна андохтану мусалмонро ба мусалмон, ҳаммиллати худро бар зидди ҳаммилати худ ҷанг андохтани мешаванд. Ин гурӯҳи нооқилон фаъолон ва роҳбарони ҳизби фаъолияташ мамнуъи наҳзати исломии Тоҷикистон мебошад. То замоне, ки фаъолияташон дар дар Тоҷикистон қонунӣ буду расман манъ нашуда буд, дар дохили кишвар фаъолияти тахрибкоронаро нисбати сулҳу субот ва оромии кишвар ба таври густурда ба роҳ монда буд. Вале, ба ҳамаи ин қаноат накарданду даст ба яроқ заданд. Чанд нафаре аз ҳамватанони худро бе ягон сабаб ғуррамарг карданду роҳ ҷониби кишвари хориҷаро гирифтанд.

Дар онҷо, ки пешакӣ омодагии амиқ дида буданд, боз ба интиқод ва сиёҳ кардани Ватанашон оғоз намуданд. Гӯё бо ин корашон ниқор гирифтан мехостанд Аммо, ниқор аз кӣ ? Аз Ватан, аз миллат. Бо маслиҳат ва машварати чанд аҷнабӣ, чанд душмани тоҷик, чанд бадхоҳи миллат, ки барои наҳзатиҳо ҳам Ватан гаштаасту ҳам давлат, ҳам модар гаштаасту ҳам фарзанд, ҳам падар гаштаасту ҳам завҷа, даст ба кор шудаанд.

Маҳз ҳамин супоришҳо буд, ки тибқи иттилои расонаҳои хабарӣ аз 10-уми сентябри соли ҷорӣ дар шаҳри Варшаваи Полша конфренсияи  баргузор мегардад, ки дар он наҳзатиҳои ифротӣ аз ватану миллат гилла менамоянд.

Новобаст аз оне, ки то ин замон дасти ятимеро нагирифтаанд, роҳеро обод накардаанд, барои касе бе ғараз маблағе надодаанд, пулеро насохтаанд, сафсатахонӣ мекунанд. Бо шиору плакатҳо чун гадо пеши сафоратхонаҳо мераванду бо ин корашон душманро шод мегардонанд. Дар ҳоле роҳбарони наҳзатӣ аз давлат гила мекунанд, ки  волидайни бештари онҳо то имрӯз аз ҳисоби нафақаи ҳамин давлат зиндагонӣ менамояд. Аммо, ҳамаи ин чизҳоро фаромӯш кардаанд, гӯё намедонад ё аниқтараш донистан намехоҳад.

Аз номи дини ислом пайваста лоф мезананд. Талош менамоянд, ки ҳатто аз он дин ба нафъи шахсиву гурӯҳи худ истифода баранд. Дине, ки софу тоза мебошад, ба сиёсати ифлос омехта кардани мешаванд. Худро ҳимоятгари дин ба мардум муаррифӣ мекарданд, аммо дар асл бӯе аз ислом надоштанд.Ҷомеаи Тоҷикистон ду даҳсола қабл, ки ба доми эшон афтода буд, ин маротиба нисбати эшон эҳтиёткорона муносибат дошт. Аз инҷо буд, ки дигар мавқеашро дар миёни мардум аз даст доду ягона пуштибонаш танҳо хадамотҳои махсуси кишварҳои хориҷа гаштааст. Дар ин кор бошад дигаронро муқассир медонад. Тариқи сомонаҳои интернетӣ аз амният гила мекунанд, ки ҷойгоҳи наҳзатро дар ҷомеа танг намуд.

Вале, мутмаинан, ин ҳама сафсатахонӣ кардан, дар сомонаи интернетӣ суханронӣ намудан дар нишасту ҳамоишҳое, ки бар зарари миллат аст, муваққатӣ мебошад. Зеро инсоне, ки дини худоро мавриди сӯйистифода қарор медиҳаду онро барои расидан ба аҳдофи нопокаш истифода мебарад, ба лаънатӣ худованду бандагонаш дучор мегардад

Баҳром Қодирӣ

 
Янв08

ТЕРРОРИЗМ ВАБОИ АСР

ТЕРРОРИЗМ ВАБОИ АСР

Терроризм ин вабоест, ки  ҳаёти инсонониятро заҳролуд карда, ба мафкураи ҳар як инсон таъсири манфии худро мерасонад. Имрӯзҳо шомилшавии ҷавонон ба ин гуна ҳизбҳои ғайридинӣ  назаррас мебошад. Шахсоне, ки ба ин ҳизбҳо шомил мешаванд,  ба номи ҳазрати инсон  доғ меоранд. Пайдоиши терорризм аз бесаводӣ, ноогоҳӣ, паст будани маърифати фарҳангӣ ҳар як инсон сарчашма гирифта,  бар зидди тинҷиву амонӣ, сулҳу ваҳдати миллии миллати тоҷик хизмати ношоистаи худро ба ҷо меорад.

Терроризм тарғибгари дигар мазҳабу сиёсати бегона буда,  ба ҷавонон хиёнат кардан ба ватани худро меомӯзонад. Зеро терроризим иллати кушандаи ҳар як давлату миллат мебошад, Имрӯз низ терроризм ва эктремизм  ба мавзӯи ташвишовар замина гузошта, моро водор месозад, ки аз таърихи дирӯзи худ ибрат гирифта, барзидди гурӯҳу ҳаракатҳои ифротгароӣ мубориза барем.

Асосгузори суҳлу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмамалӣ Раҳмон дар баромадҳояшон таъкид менамояд, ки ҷавонон ояндаи миллат мебошанд. Ин суханҳои Пешвои миллат моро водор месозад, ки дар роҳи таълиму тарбия, омӯзонидан ва огоҳонидан аз гузаштагони ниёгон, имрӯз ва фардоӣ насли ояндасози миллати тоҷик кӯшишу ғайрати худро дареғ надорем.

Дар ин ҷода, мо аҳли ҷомеъи ҷаҳонӣ бар зидди шомилшавии ҷавонон ба чунин ҳизбҳои ғайридинӣ корҳои тарғиботӣ ва ташвиқотиро пурзӯр намуда, корҳои номатлубе, ки  аз тарафи ҷавонон ба амал омада истодааст пешгири намоем. Ҷавононро дар рӯҳияи обод ва осуда гардонидани давлат ва миллат, инчунин хонаободӣ ҳурмату эҳтиром ба падару модар оварданро омӯзонида, аз фикру ақидаҳои шомилшавӣ ва ба амал овардани корҳои номатлуб дур созем.

Мо вазифадорем, ки дар раванди таълиму тарбияи насли ҷавон кӯшиш  ба харҷ оварда, ҷавононро худшинос, худогоҳ ва аз рӯи адлу инсоф ба халқу ватан падару модар хизмат намудан водор созем.

кормандони Раёсати кишоварзии  ноҳияи Шаҳристон

 
Янв08

Терроризм доғи рӯз

Терроризм доғи рӯз

Имрӯз  ҳизби ҳаракатҳои терроризм ва ифротгароӣ мафкураи ҷавононро доғдор карда истодааст, ки ин боиси ташвиши ҷомеа гаштааст. Махсусан, мутобиқшавии ҷавонон ба мазҳабҳои ҳизби харакатҳои терористи ва ифротгароӣ ба воситаи дуруст истифода набурдани шабакаҳои интернетӣ осон сурат мегирад.Ин аз он шаҳодат медиҳад, ки паст будани савияи дониш ва дур аз илму маърифат будани ҷавонон мебошад. Таълиму тарбияи ҷавонон аз ҷониби падару модар  дар оила ва дар муассисаҳои таълими роли асосӣ мебошад.Дар муассисаҳои таълимӣ дар байни синфҳои хонандагони мактаб гузаронидани Дарсҳои кушод  дар мавзӯи  «Пешгири  намудани шомилгавии ҷавонон ба ҳар гуна ҳизби ҳаракатҳои  террористи ва ифротгароӣ» мувофиқи мақсад мебошад.

Чуноне, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои-миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар баромадҳои худ таъкид менамояд, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳем ва фарзандҳои худро дар руҳияи ватандӯсти тарбия намоем.

Дар ин ҷода суханони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои-миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмамалӣ Раҳмон мо аҳли ҷомеаро водор месозад, ки барои пешгири намудани чунин падидаҳои номатлуб бефарқ набошем.

кормандони Раёсати кишоварзии ноҳияи Шаҳристон

 
Янв08

Иғвоангезӣ бо услуби аҷнабӣ

Иғвоангезӣ бо услуби аҷнабӣ

Ташкилоти террористӣ ва экстремистии Ҳизби наҳзати исломӣ, ки худро аз мухолифони давлатдории миллии тоҷикон меҳисобад, дар арсаи байналмилалӣ бори чандум аст, бе далелу санад афкори умумии ҷомеаи ҷаҳонӣ ва созмонҳои байналмилалӣ ва афроди алоҳидаро ба қазияи боздошти наҳзатиҳои ҷинояткор ҷалб кардан мехоҳад. Пайравони ҳизби мазкур дар муқобили далелҳои раднашавандаи мақомоти тоҷик истода, ҷуз иддаои дур аз ҳақиқат чизи дигаре дар даст надоранд ва худро шармандаи ҷаҳон ва мазҳакаи созмонҳои байналмилалӣ кардаанд. Ин танҳо аъмоли хиёнаткоронаи ташкилоти экстремистӣ ва террористии Ҳизби наҳзати исломӣ нест, ки дар арсаи байналмилал номи кишвари моро паст мекунад.

Дар баробари ин, афроди алоҳида ва ё созмонҳои байналмилалӣ низ аз қувваҳои тундгаро ва ифротӣ ҷонибдорӣ мекунанд. Онҳо бо пахши изҳороте вазъи ҳуқуқӣ дар Тоҷикистонро бад ҳисобиданӣ мешаванд. Махсусан, Эдвард Лемон, ки худро профессори Донишгоҳи Колумбия меҳисобад, дар сафҳаи сомонаи иҷтимоии худ аз тундгароӣ истиқбол карда, кирдорҳои ғайриқонунии мухолифони тоҷик алайҳи давлату миллати тоҷикро ҷолиб шуморида, аз тоҷикистониён ва ҷомеъаи ҷаҳонӣ даъват мекунад ба кампини наҷоти зиндониёни сиёсӣ идома диҳанд. Аз иқдоми боздошти раҳбарият ва пайравони ошӯбгарои ТТЭ ҲНИ нигаронӣ карда, иддао мекунад, ки акнун замони талаби озодӣ ба зиндониёни сиёсӣ фаро расидааст. Аслан, ҳамин муҳаққиқони ба ном чун Эдвард Лемон дар кишвар вазъияти оромро бад мекунанду рафторҳои ноҷо доранд. Вақте нафаре ё гурӯҳу қуввае ба ҷиноят даст зад, бояд дар назди қонун ҷавоб гӯяд. Вай ҳамчун шахси хориҷии ба ном адолатпарвар вазъияти дохилиро таҳрик медиҳад. Аз ин бар меояд, аз ин унвон истифода мекунад.

Бояд тазаккур дод, ки агар «профессор»-и Донишгоҳи Колумбия ба ҳоли худ гузошта шавад, яқин рабт доштани аъзоёни ин ҳизб дар ҳодисаҳои ахири кишварро рад мекунад. Ҳатто даъво ҳам пеш меорад ва талаб дорад, ки гунаҳкорон ва ҷинояткоронро раҳо намоянд. Эдвард Лемон барои манфиати чанд нафарро амалӣ намудан, ҳуқуқи кулли сокинони Тоҷикистонро поймол намуда истодааст. Тамоми сокинони кишвар мехоҳанд, ки гунаҳкорон бояд сазои подошро бигиранд. На ин ки чанд авфроди хориҷӣ аз он ҷонибдорӣ бикунанд.  Аммо масъулони ниҳодҳои байналмилалӣ ба давлати Тоҷикистон баҳои ғаразомез ва якҷониба додаанд, ки муҳтавои он вазъияти воқеии кишварро  инъикос намекунад.

Боздошти гунаҳкорон мутобиқ ба қонунҳои Тоҷикистон ва санадҳои байналмилалӣ амалӣ шудаву мешавад ва нигаронии хориҷӣ бепоя аст, чунки дар қиболи интиқодҳояш аз давлату миллат ва Ҳукумати Тоҷикистон ягон далел ва асосе надорад. Дар ин ҷо хиёнати ҷиддии наҳзатиҳо ба мушоҳида мерасад, лекин андешаи ғаразноки ҳамин созмон аст, ки баръакс бо ҳамаи кишварҳои ҷаҳон бархӯрд ва муносибати ягона надорад. Бо ҳарки чи гунае, ки мехоҳад, ҳамон гуна муносибат мекунад. Якеро интиқод мекунаду дигареро таърифҳои болохонадор. Мутассифона, як таҳаввуле миёни созмонҳои байналмилалӣ роиҷ аст, ки онҳо танҳо камбудиро мекобанд ва дастовардҳоро нодида мегиранд.

Далер Қосимов

 

Шаҳристон