Чоп

Истиқлолият - ҷавонон ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ

 

Истиқлол неъмати бебаҳои мо тоҷикон ба шумор меравад. Миллати тоҷик баъди ҳазор сол аз нав соҳиби давлати мустақил гардида, мақому манзалати махсус пайдо намуд, ки барои тоҷикон ин воқеаи фараҳбахшу бузург буд. Истиқлол Ҷумҳурии Тоҷикистон ки ҳар сол рӯзи 9-сентябр дар саросари кишвари азизамон Тоҷикистон ҷашн гирифта мешавад, мавқеи махсус дорад, зеро Истиқлоли орзуву амали чандинсолаи халқи заҳматкашиӣ тоҷик ба шумор меравад.

Мо бояд ифтихор кунем, ки дар яке аз мамлакатҳои биҳишти рӯи Замин зиндагӣ мекунем. Тоҷикистон баъди даҳ асри бедавлатӣ соли 1924 ҳамчун Ҷумҳурии худмухтор дар ҳайати давлати Ӯзбекистон таъсис ёфт.  Баъдан соли 1929 Тоҷикистон ҳамчун ҶШС Тоҷикистон ба дар ҳайати ИҶШС таъсис дода шуд. Боиси фараҳ ва хушбахтист, ки 9-сентябри соли 1991 баъди пош хӯрдани давлати иттиҳоди Шӯравӣ, Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқубунёд, дунявӣ ва ягона таъсис ёфт. Мо соли равон 31-умин солгарди Истиқлол давлатии Тоҷикистонро бо сурур ҷашн мегирем.

Муфассал...
 
Чоп

Истиқлоли тоҷикон нишона аз номусу шарафи мост!!

 

Дар ҳақиқат Истиқлол неъмати бебаҳо аст. Бо шунидани калимаи Истиқлол сулҳу дӯстӣ, оромиву осудагиро пеши чашм меорем. Мардуми қавииродаи мо  тоҷикон ин ҷашни пуршукӯҳро ҳар сол бо тантана ҷашн мегиранд. Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 9-сентябри сол 1991 қабул карда шудааст. Пас аз ин воқеаи муҳими таърихӣ санаи мазкур барои мо муҳиму муқаддас арзёбӣ мешавад. Ҷашни Истиқлол яке аз ҷашнҳои пуршукӯҳу шаҳомат ба шумор меравад, он рӯз тамоми мардуми шарифи Тоҷикистон ҳусну нафосати.  идонаро талқин менамоянд.

Аз нахустин рӯзҳои Истиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон мардум бо умеди фардо ба зиндагӣ кардан пардохта, барои якпорчагии кишвар камари ҳиммат бастанд. Бо сарварии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мо тавонистем давлати навро барпо карда, шароитҳои неку хубро барои мардум муҳайё созем.

Муфассал...
 
Чоп

Дар олами муосир хатари терроризм ва гурӯҳҳои ифротгароӣ.

Дар олами муосир хатари терроризм ва гурӯҳҳои ифротгароӣ яке аз масъалаҳои мубрами илмҳои сиёсӣ буда, омилҳо, хусусиятҳо, харобаҳои он аз ҷониби илмҳои гуногуни ҷомеашиносӣ мавриди омӯзиш ва тадқиқи илмӣ қарор гирифтааст. Ин раванди номатлуб ҷомеаи башариро нигарон намуда, баҳри пешгирии омилҳои террористӣ тамоми омилҳо, сабабҳо ва дарёфти роҳу усулҳои самарабахши мубориза алайҳи терроризмро пайдо хоҳанд намуд. Ба ин маънӣ омӯзиши ҳамаҷонибаи ин масъала талаби замон мебошад. Агар одамон ба масъалаҳои терроризм ва муборизаи зидди он бевосита пайваст набошанд ҳам, тавассути чизи дигаре ва ё субъекти дигаре бо масъалаҳои мухталифи терроризм ва шаклҳои дигари экстремизми сиёсӣ алоқаманд гашта, мавқеи худро муайян менамоянд.

Муфассал...
 
Сахифаи 1 аз 117