Чоп

ТОҶИКИСТОН ҶАННАТИ РӮИ ЗАМИН

Тоҷикистон имрӯз кишвари ободу озод ва тинҷу осоишта мебошад. Мо тоҷикон соҳиби фарҳангу тамаддуни таърихи мебошем.

Тоҷикистон дорои замини зархез, меваҷоти шаҳдбор, гулу гиёҳҳои шифобахш, фарҳангу тамаддуни нотакрор, кӯҳҳои сарсабзу хуррам, обҳои шифобахшу ташаббусҳои нотакрор ва обанборҳои бузург мебошад.

Муфассал...
 
Чоп

Принсипҳои дунявият дар Ҷумҳурии Тоҷикистон

Бозгӯ намудани чаҳор принсипи асосӣ барои дарки моҳияти дунявият ва таҳаммулпазирӣ доштани давлати муосири Тоҷикитон бисёр муҳим аст: якум, «ҳуқуқи ҳар кас ба озодии виҷдон ва озодии пайравӣ ба дин». Ин принсип танҳо дар муҳити солими дунявият ва таҳаммулпазирӣ татбиқи амалӣ пайдо карда метавонад. Ва он далели гӯёи дурустии интихоби ҳамин роҳ аз ҷониби Ҷумҳурии Тоҷикистон аст; дуюм, «баробарии ҳама дар назди қонун, новобаста аз муносибат ба дин ва эътиқод». Танҳо андаруни ҷаҳонбинии дунявӣ мумкин аст, ки баробарии пайравони дину мазҳабҳои гуногун дар назди қонун ва таъмини адолати иҷтимоию судӣ имконпазир гардад; сеюм, «муносибати эҳтиромона ва таҳаммулпазирона доштани давлати Тоҷикистон ба тамоми дину мазҳабҳо».

Муфассал...
 
Сахифаи 17 аз 230