Сабабгори ҷанги шаҳрвандӣ

Яке аз поягузорон, иштирокчиёни фаъоли ҷангӣ шҳрвандӣ, ки  ибтидои солҳои 90-уми асри бистум ҷомеаи тоҷикони соҳибистиқлолро фаро гирифта буд, ин таъсис ва фаъолияти ғайриқонунии ҲНИ буд. Ин ҳизби мамнӯнгардида, дар ибтидои солҳои 1992-1997 дар Ҷумҳурии Исломии Афғонистон амал намуда, баъд аз имзошавии созишномаи истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон чун ҳизби сиёси аз нав ба қайд гирифта шуд. Таърих нишон дод, ки фаъолияти ин ҳизб танҳо мақсади нопоки худ буд. Раёсати ин ҳизб дар охир бо сарварии шахси ватанфурӯш Муҳиддин Кабирӣ, ки имрӯзҳо чун фирорӣ ватани аҷнабиён макони зисти худ интихоб кардаасту ба қадри пораи нон, қатраи обҳои мусаффои Тоҷикистони биҳиштосо нарасида, ҳатто аз он ҷойҳо ҳам ором наистода, мехоҳад ба амну осоиштагии мо монеа эҷод кунад.

Ин шахс барои маблағи ночиз ватане, ки дар он ҷо бавоя расиду илму адаб омӯхт нисбаташ хоини кард. Модар Ватан ин гуна шахсони бенангу номусро харгиз намебахшад. Боз яке аз ин тоифаи хоини давлату миллати тоҷик Муҳаммадиқбол, аъзойи  гурӯҳи 24 шахси бефарҳанг, беномус як шахсе, ки барои хоҷагони хориҷиаш ҳатто падар модар зану фарзандашро дареғ намедорад, ба монанди занҳои қадди кӯча дар шабакаҳои иҷтимоӣ бо роҳи ҳиллаву найранг сиёсати пешгирифтаи Пешвои миллатро ба чашми мардум бад нишон медиҳад. Аммо имрӯз мардуми бофарҳанги тоҷик дарк кард, ки чи гуна ин сулҳу субот ба даст омад поягузори сулҳ кист медонанд, ва намегузоранд ки хатогии солҳои 90-уми асри гузаштаро такрор шавад. Ва барои гулгуншукуфоии ин давлату миллат сарҷамона кӯшиш намоем.

Сармутахассиси шуъбаи рушди

иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи

дастгоҳи Раиси ноҳия                            Муҳиддинов Б